Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

Poolse hangsnorren en langdurig werklozen

 
Hoe is het mogelijk dat er meer dan 250.000 vacatures zijn, terwijl ouderen, gedeeltelijk arbeidsongeschikten en allochtone jongeren nog zo moeilijk werk vinden? En wat te denken van de groeiende instroom van Polen, Bulgaren en Roemenen? Deze vragen stonden centraal bij de behandeling van de begroting Sociale Zaken, afgelopen week. Het was verder een week vol mediaoptredens en weinig slaap.

Maandag pleitte ik in de Telegraaf voor een pas op de plaats bij de toelating van Roemenen en Bulgaren op de Nederlandse arbeidsmarkt. Dat heb ik geweten; werkelijk alle media sprongen er op. Tot aan een flauw BNN-avondprogramma toe. Ik moet op zich trouwens niet veel hebben van het inspelen op angstgevoelens voor ‘Poolse hangsnorren’. Maar we kunnen niet ontkennen dat het openstellen van de grenzen voor werknemers uit acht Oost-Europese landen heeft geleid tot een grote instroom en problemen in diverse gemeenten. Het lijkt onverstandig om als Nederland als enige land nu op korte termijn ook Bulgaren en Roemenen onbeperkt toegang te geven tot onze arbeidsmarkt.

Ook het begrotingsdebat ging dinsdag en woensdag vooral over ‘de Polen’. Maar er speelt veel meer. Namens het CDA heb ik aangegeven dat het nu of nooit is voor kwetsbare groepen op de arbeidsmarkt. De economie draait op volle toeren en de werkloosheid is historisch laag. Maar werkgevers staan niet te dringen om langdurig werklozen aan het werk te helpen. Dit heeft denk ik een aantal oorzaken. In de eerste plaats sluiten de kennis en vaardigheden (en soms ook de motivatie) van langdurig werklozen slecht aan bij de vraag van werkgevers. In de tweede plaats werkt de reďntegratiemarkt voor werklozen (de bemiddeling naar werk door UWV, CWI, gemeenten en private reďntegratiebedrijven) bedroevend slecht. Het duurt veel te lang voordat er een goede ‘match’ wordt gemaakt tussen een vacature en een werkloze. De mogelijkheden om werklozen gericht bij te scholen en op te leiden op de werkplek worden nog onvoldoende benut. Kortom, er is werk aan de winkel.

Daarnaast heb ik aandacht gevraagd voor scholing en voor ‘werk-naar-werktrajecten’ bij ontslag. Tijdens een werkbezoek aan MOES BV in Zwolle heb ik onlangs kunnen zien hoe bijvoorbeeld de bouwsector werknemers aan zich bindt door aandacht te besteden aan loopbaantrajecten. Dat is juist ook voor oudere werknemers van belang. Niet in de laatste plaats heb ik het belang van opvoeding, vrijwilligerswerk en mantelzorg onderstreept. De combinatie van betaald en onbetaald werk roept in veel gezinnen stress en gedoe op. Het CDA heeft ooit de levensloopregeling als oplossing bedacht, maar deze regeling komt maar moeizaam van de grond. In de Volkskrant heb ik dinsdag gepleit voor een ‘reanimatie’ van de levensloopregeling.

 Stuur door   Dit is niet OK 

 
 

Favoriete blogs

Links

 

Tags