Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

Lofzang op het waterschap

 
We merken er nog niet zo veel van, maar over een paar weken zijn er verkiezingen. Van 13 tot en met 25 november kiezen we in alle 26 waterschappen in Nederland een nieuw bestuur. Eén van de grote vragen is hoeveel mensen dit keer de moeite zullen nemen om het stembriefje in te vullen. Bij de vorige verkiezingen was de opkomst met 23% nog lager dan bij de Europese verkiezingen.

Ik heb het waterschap altijd een fascinerende overheid gevonden. Onze poldertraditie vindt zijn oorsprong in de vroege Middeleeuwen, toen grondeigenaren met elkaar overlegden over maatregelen om droge voeten te houden. En over hoe deze maatregelen te betalen.

Dit principe bestaat eigenlijk nog steeds. Wie belang heeft bij de taken van het waterschap, betaalt belasting en mag meebeslissen in het bestuur. Vandaag de dag bezetten de ingezetenen (burgers) van het waterschapsgebied ongeveer driekwart van de bestuurszetels. Daarnaast hebben bedrijven, boeren en beheerders van bos- en natuurterreinen eigen zetels in het bestuur. Bijzonder is ook dat de grenzen van de waterschappen zijn gebaseerd op stroomgebieden.

Voor het eerst doen er politieke partijen mee met de verkiezingen. Zij concurreren met visverenigingen, milieuorganisaties en bewonersclubs om de gunst van de kiezer. Ik zie in deze ‘politisering’ van het waterschap een kans en een risico. De kans is dat burgers zich door de campagnes en debatten daadwerkelijk iets meer betrokken gaan voelen bij het waterschap en bij thema’s zoals veiligheid tegen overstroming, waterkwaliteit en waterschapsheffingen. Al te hoge verwachtingen hoeven we hier niet van te hebben. Over het waterbeheer bestaan nu eenmaal weinig grote verschillen van politiek inzicht. Bovendien zijn en blijven de marges waarbinnen waterschappen zelf bestuurlijke keuzes kunnen maken beperkt.

Het risico is dat het politieke stempel op het waterschapsbestuur aanleiding wordt om het bestaansrecht van het waterschap (weer) ter discussie te stellen. Vooral linkse politieke partijen hebben hier een handje van. Dit is naar mijn mening het laatste waar we op zitten te wachten. Waterschappen doen hun werk goed, beschikken over specialistische kennis, zorgen voor continuďteit en zijn geworteld in het gebied. Niet voor niets wordt er in het buitenland met bewondering en zelfs jaloezie naar ons waterschapsbestel gekeken. Een overtuigend alternatief is er ook niet. Laten we onze aandacht dus vooral richten op de inhoud. Hoe moeten we anticiperen op de zeespiegelstijging, bodemdaling en tijdelijke watertekorten? En tegen welke prijs? Ik hoop oprecht dat veel burgers de komende weken hun stem zullen laten horen.

 Stuur door   Dit is niet OK 

 

2 Hyvers respecteren dit

  • Wien
  • Irene
 
  • Martijn Vroom

    Martijn

    Mooi gesproken; is dit niet tevens het onderwerp van je doctoraat? :d Overigens is de allergrootste bedreiging van de waterschappen de verburgering ervan. Daardoor verdwijnt de rechtstreekse betrokkenheid tussen land en waterbeheer. De stadse insteek is meer 'milieu' en 'klimaat' dan 'werken met/van het land'. Zorgelijke ontwikkeling.
    23 okt 2008, 22:39
 

Favoriete blogs

Links

 

Tags