De afgelopen dagen viel in de media te vernemen dat het Gemeentelijk Vervoerbedrijf in Amsterdam veertig Polen in dienst heeft genomen als busschauffeur. Ik vind het echt te zot voor woorden. Bij de sociale dienst van de gemeente Amsterdam staan ruim 30.000 mensen ingeschreven met een bijstandsuitkering. De gemeente heeft de ambitie om de komende jaren veel mensen met een gesubsidieerde baan aan regulier werk te helpen, liet wethouder Ossel onlangs weten. Over de vele duizenden werklozen en gedeeltelijk arbeidsgeschikten in de regio hebben we het dan nog niet eens gehad.
Natuurlijk begrijp ik ook dat bedrijven te maken kunnen krijgen met acute personeelsproblemen en bij gebrek aan alternatieven naar het buitenland kijken. Maar hier wringt nu juist de schoen; er zijn wel degelijk alternatieven. We hebben in Nederland circa 1,3 miljoen mensen met een uitkering (bijstand, WW, arbeidsongeschiktheid). Veel van hen willen wel degelijk werken, maar komen moeilijk aan de bak. Denk aan oudere werkzoekenden, allochtonen en mensen/jongeren met een beperking. Daarnaast zijn er nog honderdduizenden mensen zonder uitkering die kunnen en willen werken, maar wiens kennis en vaardigheden verouderd zijn of simpelweg ontbreken (de zogeheten 'nuggers'). Bijkomend probleem is dat de arbeidsmarkt slecht functioneert en dat mensen werkzoekenden onvoldoende snel, flexibel en gericht worden toegeleid naar de plaatsen waar ze hard nodig zijn. Een commissie onder leiding van TNT-voorman Peter Bakker heeft hierover onlangs een scherpe analyse gepresenteerd (het rapport 'Naar een toekomst die werkt').
Het kabinet heeft de ambitie om de arbeidsparticipatie te verhogen en zo veel mogelijk mensen aan het werk te helpen. Dit betekent concreet dat het CWI, UWV en gemeenten actief moeten inspelen op de vacatures die er zijn en reïntegratie- en opleidingstrajecten op maat moeten aanbieden. Ik heb het al eens eerder gezegd: er gaat jaarlijks ruim twee miljard om in de re-integratiewereld. Dat geld wordt vele malen effectiever besteed als het gekoppeld wordt aan het toeleiden van werkzoekenden naar concrete vacatures. Ook in de transportsector.
Dat het ook anders kan, bewijst men in Noord-Nederland. Hier is het bedrijf Arriva samen met CWI, UWV en gemeenten in de regio het project 'Instroom en opleiding werkloos werkzoekenden tot chauffeur' gestart. Om het personeelsverloop op te vangen en extra diensten te kunnen aanbieden worden langdurig werklozen in een periode van drie tot vier maanden opgeleid tot buschauffeur, waarna een contract wordt aangeboden. Het vergt dus enig vooruitdenken (ofwel een strategisch personeelsbeleid) en bedrijven moeten samen met CWI, UWV en gemeenten tijd en energie steken in het werven en opleiden van kandidaten. Maar dan kun je samen ook iets bereiken. Vandaar dat ik staatssecretaris Aboutaleb via schriftelijke vragen heb opgeroepen om ook de regio Amsterdam aan te sporen om meer werk te maken van zo'n vraaggerichte re-integratie van werklozen. De gemeenteraadsfractie in de stad steunt mijn pleidooi. Zie ook het artikel dat hierover vandaag in de Telegraaf is verschenen onder de kop "CDA hels over stadsbus-Polen".
Stuur door
Dit is niet OK